تاریخچه خازن - تاریخچه بانک خازن - مختصری درباره تاریخچه خازن

تاریخچه خازن

تاریخچه خازن

در اواخر قرن شانزدهم، دانشمندان به وجود بار الکتریکی در اجسام پی برده بودند و دریافته بودند که بار الکتریکی دو نوع مثبت و منفی دارد.

KH1

دانشمندان در حین طراحی آزمایشات جدید و گاه جسورانه‌ خود، دریافتند که می‌توان بار الکتریکی را (ذخیره) کرد.
تاریخچه خازن و کشف خازن :کشف خازن‌ها همان‌طور که اغلب اتفاق می‌افتد، تصادفی بود، و 2 محقق کاملا مستقل آن را ساخته بودند. جالب اینجاست که هردوی آنها، در ابتدا اهمیتِ این ویژگی مهمِ اختراعشان را در فیزیک نمی‌دانستند. خازن‌ها تا مدت‌ها به عنوان «بطری لیدن» شناخته می شدند.

 

SDFD5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اما اولین گام‌ها برای درک الکتریسیته‌ی ساکن بدون به کارگیری بطری‌های لیدن انجام شد. استیون گری، آزمایشگر انگلیسی (1736-1670) تعدادی مقاله منتشر کرد. او در این مقالات تشریح کرد که چگونه با مالش لوله‌ای شیشه‌ای، چوب پنبه‌ای که در انتهای آن قرار دارد خواص الکتریکی پیدا می کند (به بیان امروزی باردار می‌شود)، چگونه میله ای از چوب کاج که به چوب پنبه چسبیده است، اثر الکتریسیته را تا انتهای دیگر میله منتقل می‌کند و چگونه می‌توان این اثر را با استفاده از نخ‌های ظریف به فواصل زیاد منتقل کرد. گری و هم‌عصران او الکتریسیته‌ی مورد نیاز خود را در هر زمان و هر کجا با اصطکاک به وجود می‌آوردند

 

KH4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گئورگ فون کلست(1748-1700) ، یک دانشمند آلمانی بود که با وسایلی بسیار ساده آزمایش می‌کرد. او یک بطری را پر از آب کرده بود و یک قطعه سیم را در آن گذاشته بود، سر بطری را به‌وسیله‌ی چوب‌پنبه کاملاً مهر و موم کرده بود و سر سیم از چوب‌پنبه بیرون بود. او هر بار که وسیله‌ای باردار را با سیم تماس می‌داد، مشاهده می‌کرد که بار آن جسم تخلیه می‌شود و هر بار که سر سیم را لمس می‌کرد، تکانی در دستش حس می‌کرد که نشان می‌داد بارهای الکتریکی به داخل بطری منتقل شده است. او بارهای الکتریکی را مانند سیالی دانست که از جسم باردار به داخل بطری منتقل می‌شوند.  البته کلست بعد از مدتی دیگر آزمایشاتِ خود را ادامه نداد و نتایج آنها را هم در جایی اعلام نکرد، زیرا تکان‌هایی که از بطری به‌ دستش وارد می‌شدند، گاهی اوقات بسیار شدید بودند و او را ترسانده بودند

 

تقریباً همزمان با او، چنین آزمایشاتی را فرد دیگری به‌نام پیترون موشنبرگ (1761-1692) نیز انجام می‌داد. او در دانشگاه شهر لیدن واقع در کشور هلند تدریس می‌کرد. سرانجام موشنبرگ بر خلاف کلست، نتایج تحقیقاتِ خود را منتشر کرد و نام لیدن، شهر محلِ اختراعِ خازن، روی آن باقی ماند. بطری لیدن قابلیت باردار شدن و ذخیره کردن الکتریسیته برای انجام آزمایش‌های بعدی را دارا بود. با اتصال تعدادی از آن ها به وسیله‌ی سیم، جرقه‌ی بسیار شدیدی ایجاد می‌شد که برای کشتن یک حیوان کافی بود

پس از انتشار خبر این کشف،‌ دانشمندان شروع به استفاده از بطری‌های لیدن کردند و خیلی زود دریافتند که نه‌تنها وجود مایعات (آب) درون بطری ضروری نیست، بلکه بهتر است یک ورقه‌ی فلزی درون بطری قرار گیرد. آنها بااضافه کردنِ یک ورقه‌ی فلزیِ دیگر در بیرون بطری و قرار دادن شیشه در وسطِ دو ورقه، به ساختار خازن‌های امروزی بسیار نزدیک شدند. بنجامین فرانکلین (1790-1706) با استفاده از بطری‌های لیدن توانست آزمایش‌های بسیار مهمی را اجرا کند. در آزمایش معروف بادبادک او، از این بطری‌ها استفاده شده است

KH3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پس از بطری‌های لیدن، باتری یا پیل های الکتریکی توسط الکساندر ولتا اختراع شدند. تفاوتی که بطری‌های لیدن با پیل الکتریکی داشتند این بود که این باتری جریان کم و بیش پایداری را ایجاد می‌کرد. اما بطری‌های لیدن الکتریسیته‌ی ذخیره شده را یکجا تخلیه می‌کرد و امکان استفاده از آن به عنوان دستگاهی پایدار وجود نداشت

KH2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خازن‌های امروزی اغلب دارای ورقه‌هایی از جنس آلومینیوم، روی و یا نقره هستند و دی‌الکتریک میان آن‌ها معمولاً سرامیک است. با توجه به اینکه بار الکتریکی در خازن ذخیره می‌شود؛ برای ایجاد میدان‌های الکتریکی یکنواخت می‌توان از خازن استفاده کرد. خازن‌ها می‌توانند میدان‌های الکتریکی را در حجم‌های کوچک نگه دارند؛ به علاوه می‌توان از آنها برای ذخیره کردن انرژی استفاده کرد

آخرین ویرایش: 22 تیر 1395 توسط شاپ صنعت
Top